Indovina 2/3 de sa media

Sèbera unu nùmeru. Bìnchit chini s'avvicinat de prus a 2/3 de sa media de totus in custa chida. Gratis, sena registratzione.

De parte de sa squadra de HelibrainRevisionadu dae Robert(Inglesu), dottorande in biofisicaPublicadu su Revisadu ùrtimamente su

Comente lègere su resultadu tuo

  • Su livellu tuo mustrat cantu passos in antis as pensadu. Un'indovinada acanta a 50 est livellu 0: non as pensadu a sos àteros. Acanta a 33 est livellu 1: «sa gente indovinarà a intro de 50». Acanta a 22 est livellu 2: «sa gente pensat a unu passu in antis». Cada passu est 2/3 de su passu in antis [1].
  • Sa resposta de sa teoria de sos giogos est 0. Si totus ragionànt finas a su fundu, cada indovinada calariat finas a 0. Sos giogadores reales non lu fàghent mai, pro custu 0 non at mai bintu una gara pùblica [1][2].
  • Non podet bìncere: un'indovinada prus manna de 66,7 non podet bìncere, ca fintzas si totus indovinànt 100, su puntu-bersàlliu fiat 66,7.
  • Su bìntzidore de custa chida aparit cando s'arretunda (cada arretundu est una chida, dae lunis a domìnigu, UTC). Non mustramus mai sa media in diretta antis de custu: arruinaret su giogu. Pro tènnere unu resultadu, s'arretundu tenet bisonzu de a su mancu 30 giogadores.

Cale est su nùmeru mègius de indovinare?

Non esistit unu nùmeru mègius pro totus: dipendet dae su chi indovinat cadaunu. In sas garas pùblicas mannas, su puntu-bersàlliu est istadu intre 13 e 22, a pagu prus o mancu. Sos letores de su Financial Times teniant una media de 18,9, duncas su puntu-bersàlliu fiat 12,6 [2]. In una gara de unu giassu danesu cun 19.196 letores, sa media fiat 32,4 e su puntu-bersàlliu 21,6 [3].

Gràficu a barras: media de sas indovinadas e puntu-bersàlliu in cuàturo garas publicadas. Istùdiu de laboratòriu 1995: media 36.7, puntu-bersàlliu 24.5. Politiken 2005: media 32.4, puntu-bersàlliu 21.6. Spektrum 1997: media 22.1, puntu-bersàlliu 14.7. Financial Times 1997: media 18.9, puntu-bersàlliu 12.6.
Figura 1. Sa media de sas indovinadas e su puntu-bersàlliu de 2/3 in cuàturo garas publicadas. Datos: Nagel 1995, primu giru, 67 istudiantes [1]; Politiken 2005, 19,196 letores [3]; Spektrum der Wissenschaft 1997, 2,728 letores, e Financial Times 1997, 1,476 letores [2].

Cita custa pàgina: Indovina 2/3 de sa media. Helibrain. 2026. https://helibrain.com/sc/guess-two-thirds-of-the-average. CC BY 4.0.

Datos a curtzu

  • Ite mustrat: cantos passos in antis ragionas a pitzu de su chi àteras persones fàghent. Sos economistas ddu nànt pensamentu livellu-k [1][4].
  • Esperimentu clàssicu: in su primu giru de s'istùdiu de Rosemarie Nagel de 1995, sos istudiantes indovinànt 36,7 in media, e sas indovinadas prus comunes fiant acanta a 33 e 22 [1].
  • Garas mannas: 1.476 letores de su Financial Times teniant una media de 18,9 (s'indovinada bìntzidora fiat 13), e 19.196 letores de Politiken teniant una media de 32,4 [2][3].
  • S'atratzione de 33: in una versione de su New York Times de su 2015 cun a curtzu de 56,000 letores, 33 fiat s'indovinada prus segida [5].
  • Inue naschet s'idea: s'economista John Maynard Keynes comparàt su mercadu de sas àtzias a una gara de bellesa in ue bìnchit chini sèberat sa cara chi sèberant sos àteros [6].

Comente funtzionat su giogu

  1. Sèbera unu nùmeru intreu dae 0 a 100 e cunfirma·lu.
  2. Sa media de sas indovinadas de totus in custa chida si càrculat cando s'arretunda serrat, e su puntu-bersàlliu est 2/3 de cussa media.
  3. Bìnchit s'indovinada prus acanta. Si paregian, partzint sa bìntzida. Su lunis, sa pàgina mustrat sos giogadores de sa chida passada, sa media, su puntu-bersàlliu, s'indovinada bìntzidora e comente s'est indovinadu cada nùmeru.

In cada arretundu contat una indovinada pro persone. Contamus una indovinada pro navigadore e una pro connessione a internet, duncas sas persones chi partzint una rete (una iscola, unu ufìtziu, una famìlia) contant una borta a sa chida. Una segundu indovinada non contat. Immoe chi as indovinadu, sa pàgina mustrat inue si ponet su nùmeru tuo in sa iscala de su ragionamentu e comente diat àere fatu in sas garas famosas de subra.

Ite mesurat su giogu e dae inue benit

Sos economistas nànt a custu giogu gara de bellesa p, cun p = 2/3 in custu casu. Rosemarie Nagel ddu faghit unu famosu esperimentu de laboratòriu in su 1995 [1]. Sa conclusione sua: sa gente non ragionat finas a 0, e mancu indovinat a casu. Sa majoria firmat a pustis de unu o duos passos de «issu pensat chi deo penset».

Custa idea, chi sa gente ragionet unu nùmeru limitadu de passos a pitzu de sos àteros, est diventada sos modelos de pensamentu strategicu livellu-k e de ierarchia cognitiva [4][7]. Sas garas de sos giassos chi beniant a pustis, cun mìgia de letores cadauna, mustrànt sos matessi passos a 33 e 22, a su latu de unu grupu chi sèberat 0 o 1 [2].

Ite ti podet e non ti podet contare custu giogu

Su livellu tuo descriet un'indovinada in unu giogu. Non est una mesura de s'inteligèntzia, e unu livellu prus artu non est mègius: bìnchit chini prevìdet mègius sa multitùdine, e sa multitùdine, de règula, firmat a unu o duos passos. Un'indovinada de livellu 4 est unu ragionamentu abile chi, de règula, acabat a bàsciu de su puntu-bersàlliu.

Sos giogadores de custa pàgina sunt sos chi intrant in cussa chida, non unu campione fissu, duncas su puntu-bersàlliu càmbiat de chida a chida. Sas garas famosas teniant regulas unu pagu diferentes: su Financial Times permittiat isceti nùmeros intrei, e Politiken e Spektrum permittiant nùmeros decimales [2][3].

Preguntas frequentes

Cale est sa resposta a «indovina 2/3 de sa media»?

Indovina 2/3 de sa media non tenet una risposta fissa. Sa teoria de sos giogos narat 0, ca cada giogadore tenet unu motivu pro calare prus de sos àteros. Ma sas persones reales firmant a pustis de unu o duos passos, duncas in sas garas publicadas su nùmeru bìntzidore fiat intre 13 e 21.6 [2][3]. S'indovinada mègius est 2/3 de su nùmeru chi pensas chi sos àteros indovinent in media.

Pro ite non bìnchit 0?

0 diat bìncere isceti si gasi totus ragionànt finas a su fundu. In sas garas reales, medas persones indovìnant a ingìriu de 33 o 22, e àteras indovìnant nùmeros artos, chi tirant sa media a artu. In sa gara de su Financial Times, sa media fiat 18,9 e su puntu-bersàlliu 12,6, meda a tesu de 0 [2].

Ite bolit nàrrere «pensadore de livellu 2»?

Un pensadore de livellu 2 s'ischitat chi sas àteras persones ant a pensare unu passu in antis (ant a indovinare a ingìriu de 33) e andat unu passu prus in antis: 2/3 de 33 est a ingìriu de 22. In su giogu de Helibrain, su livellu tuo est su passu de s'iscala (50, 33, 22, 15, 10) a ue s'indovinada tua est prus acanta [1].

Potzo giogare prus de una borta?

Eja, ma isceti sa prima indovinada tua de cada chida contat in s'arretundu. Sas indovinadas a pustis sunt mustradas in s'iscala, ma non contant, duncas nemos podet mudare su resultadu indovinende medas bortas. Un'arretundu nou incipit cada lunis.

Su giogu 2/3 de Helibrain est beru gratis?

Eja. Su giogu 2/3 de Helibrain e cada resultadu setimanale sunt gratis: sena registratzione, sena posta eletrònica, sena pagamentu. Helibrain faghet dinari cun s'aplicatzione sua, chi tenet pianos gratis e a pagamentu; non ti serbit s'aplicatzione pro giogare.

Provas connètidas

Pòdese bìdere totu sas 43 provas gratuitas de su tzivellu

Boles traballare in custu ogni die? Sa aplicatzione Helibrain (pro como in inglesu) tenet unu pianu gratuìtu e pranos a pagamentu.

Cita custa pàgina: Indovina 2/3 de sa media. Helibrain. 2026. https://helibrain.com/sc/guess-two-thirds-of-the-average. CC BY 4.0.

How this test works

This is a weekly strategy game. Pick a whole number from 0 to 100. When the week ends, everyone's guesses are averaged, and the winner is whoever comes closest to two thirds of that average. Right after you guess, you see how many steps ahead of other players your number suggests, and how it would have done in famous contests. Economists first ran this game as a lab experiment in 1995.

Version 1 · Cite this test:

Helibrain (2026). Guess 2/3 of the average, v1. https://helibrain.com/guess-two-thirds-of-the-average/methods

Full method →

Fontes

  1. Nagel R (1995). Unraveling in guessing games: an experimental study. American Economic Review 85(5):1313–1326. www.jstor.org/stable/2950991
  2. Bosch-Domènech A, Montalvo JG, Nagel R, Satorra A (2002). One, two, (three), infinity, …: newspaper and lab beauty-contest experiments. American Economic Review 92(5):1687–1701. doi.org/10.1257/000282802762024737 (numbers from the 1999 working paper: econ-papers.upf.edu/papers/438.pdf)
  3. Schou A (2005). Gæt-et-tal konkurrence afslører at vi er irrationelle. Politiken, 22 September 2005. politiken.dk/oekonomi/art5698526
  4. Camerer CF, Ho T-H, Chong J-K (2004). A cognitive hierarchy model of games. Quarterly Journal of Economics 119(3):861–898. doi.org/10.1162/0033553041502225
  5. Quealy K (2015). How readers fared in Upshot's number puzzle. The New York Times, 20 August 2015. www.nytimes.com/2015/08/21/upshot/how-readers-fared-in-upshots-number-puzzle.html
  6. Keynes JM (1936). The General Theory of Employment, Interest and Money, chapter 12. London: Macmillan.
  7. Stahl DO, Wilson PW (1995). On players' models of other players: theory and experimental evidence. Games and Economic Behavior 10(1):218–254. doi.org/10.1006/game.1995.1031

Comente amus preparadu custa pàgina: est istada iscrita dae sa squadra de Helibrain a partiri de sos istùdios in artu, e revisada dae Robert(Inglesu) (dottorande in biofisica) su 4 de santandria de su 2026. Sa agiornamos cando cambiant sas fontes.