آزمون برو/نرو

این آزمون بازداریِ واکنش ره می‌سنجه: یعنی جلوِ کاری ره گرفتن که آماده‌این انجامش بدین. این اندیشه به سدهٔ 19 میلادی برمی‌گرده؛ وقتی دوندرز زمانی ره اندازه بگیت که آدم‌ها به یه نشونه جواب هادِن و جلوِ جواب به نشونه‌های دیگه ره بگیرِن 1. تو آزمون برو/نرو، به بیش‌تر شکل‌ها با یه ضربهٔ تند جواب دِنین؛ این‌جوری ضربه‌زدن عادت واره، و شکلِ کمیابِ «نرو» ازتون خواد این عادت ره بشکنین.

این همون آزمونی هسته که تو اپ Helibrain هسته: یه تمرینِ کوتاه با بازخورد، بعدش 40 شکل که هر کدوم ⁦800 ms⁩ نمایش داده بَوِنه و بین‌شون ⁦600 ms⁩ فاصله هسته. حدود 25% مربع‌ها نارنجی‌اَن و تو طول آزمون پخش بَوِن.

چون آزمون فقط همین‌جوری کار کِنه. یه پژوهش که نسخه‌های گوناگون این کار ره مقایسه کِرده، نشون هاده که نگه‌داشتنِ واکنش فقط وقتی خودمهاریِ واقعی خواد که سرعت تند و شکل‌های «نرو» کمیاب بَوِن. نسخه‌های آهسته که شکل‌های «نرو» و «برو» به یه اندازه دارِن، به‌سختی این توانایی ره می‌سنجِن 2.

• جواب درست: سهمِ همهٔ شکل‌ها که درست باهاشون رفتار کردین؛ واسه دایره ضربه بزنین و واسه مربع ضربه نَزنین.
• ضربه به مربع‌ها: نگه‌نداشتنِ واکنش. این خطای اصلیِ بازداری هسته.
• دایره‌های از دست رفته: معمولاً از حواس‌پرتی هسته، یا از زیادی احتیاط کردن.
• سرعتِ دایره: میانگین زمانی که طول کِشه تا به یه دایره ضربه بزنین. تندتر رفتن اغلب باعثِ خطاهای بیش‌تر در نگه‌داشتن واکنش وانه؛ پس هر دوتاش ره با هم نگاه هاکنین.

واسه این آزمون یه نسخهٔ استانداردِ یگانه نی‌یه؛ پس امتیازهای سایت‌ها یا پژوهش‌های دیگه ره نمی‌شه مستقیم با هم مقایسه کرد. امتیازِ این بار ره با دفعاتِ پیشِ خودتون مقایسه هاکنین.

پژوهش‌های تصویربرداریِ مغز دربارهٔ آزمون‌های برو/نرو، نگه‌داشتنِ واکنش ره به شبکه‌ای تو لوب‌های پیشانی و آهیانه‌ای ربط دِن؛ این‌که کدوم ناحیه‌ها دیده بَوِن، به ساختارِ آزمون بستگی دارنه 3.

خستگی یه عامله. تو یه پژوهش، آدم‌ها بعدِ یه شب بی‌خوابی بیش‌تر نتونستن جلوی واکنش به عکس‌های منفی ره بگیرِن 4. حواس‌پرتی، عجله و تازه‌کار بودن تو این آزمون هم امتیاز ره تغییر دِن؛ پس یه بار انجام‌دادن ره فقط یه تصویرِ همون لحظه حساب هاکنین.