آزمون استروپ

این آزمون می‌سنجه که تا چه حد می‌تونی حواست ره به کاری که پیشِ روته بدی و یه عادتِ نیرومند، یعنی خوندن ره نادیده بگیری. سالِ 1935، جان ریدلی استروپ کشف کِرده که آدم‌ها برای گفتنِ رنگِ جوهرِ واژه‌های رنگیِ ناسازگار (مثلاً واژهٔ «قرمز» که آبی چاپ بَوِه) خیلی بیش‌تر وقت وانه تا برای گفتنِ رنگِ لکه‌های ساده 1. این کندی ره اثرِ استروپ گَنّه و یکی از یافته‌های روان‌شناسیه که بیش‌تر از همه بررسی بَیته 2.

پژوهشگرا از کارِ استروپ استفاده کِنّه تا توجهِ گزینشی و مهارِ پاسخ‌های خودکار ره بررسی کِنّه 2.

• هر بار یه واژه پدیدار بَوِه (قرمز، سبز، آبی، زرد) که با یکی از همین رنگ‌ها چاپ بَیته. با دکمه‌ها یا کیبورد، رنگِ جوهر ره جواب بَده.
• اول 4 واژهٔ تمرینی با بازخوردِ درست و نادرست وانه، بعد 40 واژه حساب وانه. تو 50% واژه‌ها، واژه و جوهر هم‌رنگ‌اَنه؛ تو بقیه هم‌رنگ نَیِنّه.
• اگه تا 3 ثانیه جواب نَدی، واژه بی‌پاسخ حساب وانه. اگه صفحه ره وِل کنی، اجرا تموم وانه، چون آزمون زمان‌دارِه.

• وقتِ اضافهٔ واژه‌های ناهم‌رنگ: میانگینِ وقتت برای واژه‌های ناهم‌رنگ، منهای میانگینِ واژه‌های هم‌رنگ؛ فقط جواب‌های درست حساب وانه. این همون اثرِ استروپه. هرچی کم‌تر بَوِه، واژه کم‌تر مزاحمت بَوِه.
• جواب‌های درست: سهمِ همهٔ واژه‌های حساب‌شده که درست جواب بدادی. تندتر جواب دادن معمولاً درستی ره کم کِنّه، پس هر دو عدد ره با هم ببین.

این نسخه هر بار یه واژه نشون دِنه و با دکمه جواب دی، مثل بیش‌تر نسخه‌های رایانه‌ای. نسخهٔ خودِ استروپ کارت‌های چاپی داشت که با صدای بلند خونده بَیته، پس عددها با عددهای اون قابلِ سنجش نَیِنّه.

اگه تشخیصِ بعضی از این رنگ‌ها برات دشواره، مثلاً قرمز و سبز ره، این آزمون نمی‌تونه تو ره درست و منصفانه بسنجه. تنظیم‌های رنگِ دستگاهت، حالتِ شب یا صافیِ حالتِ تاریک هم ممکنه رنگ‌ها ره جورِ دیگه‌ای نشون بَدِه. تمرین کردنِ این کار هم می‌تونه عددها ره عوض کِنّه، پس نتیجه ره با اجراهای پیشینِ خودت بسنج.

برای یه آزمونِ دیگه که مهارِ پاسخِ خودکار ره می‌سنجه، آزمونِ برو یا نرو ره امتحان کن.