آیا آزمون استروپ ADHD ره تشخیص دنه؟

مقدارهای اندازهٔ اثر از مرورِ Lansbergen و همکاران هسته. نکتهٔ روش‌شناختیِ اصلیِ اون اینه که فرمول‌های رایجِ تداخل به معیارِ نتیجه و اصلاحِ خطِ پایه حساسن. مقایسهٔ گروهی، فقط بخاطر این‌که از نظر آماری معنادار بوه، خودبه‌خود ابزارِ تشخیصی نَوونه. Lansbergen و همکاران، 2007

مرورِ تشخیصِ کودکان چی پیدا کرد؟

مرورِ Homack و Riccio حساسیت و ویژگی ره در کودکان و نوجوانان بررسی کنده. نتیجه‌اش اینه که آزمون استروپ برای جدا کردنِ ADHD از گروه‌های بالینیِ دیگه کاربردِ محدودی دارنه. این موضوع برای تشخیص مهمه: ممکنه کارکردِ یه نفر در یه تکلیف با میانگینِ افرادِ سالم فرق داشته باشه، اما این فرق نشون نده کدوم وضعیت نتیجهٔ اون فرد ره توضیح دنه. Homack، 2004

گروهِ موردِ بررسی هم مهمه. آزمونِ کاغذ و قلمِ کودک، تکلیفِ کلامیِ بزرگسال و بازیِ آنلاینِ دکمه‌فشاری، هنجار یا آستانهٔ مشترک ندارن. مرورِ بالینیِ استروپ تفاوتِ زیادی در نسخه‌ها و نمره‌دهی ثبت کنده. Scarpina و همکاران، 2017

چرا این تکلیف مخصوصِ ADHD نیه؟

تداخلِ استروپ در خواننده‌های معمولی هم یه پدیدهٔ آزمایشیه. آزمایش‌های نخستین و مرورهای بعدی توضیح دَنن که اطلاعاتِ ناسازگارِ واژه و رنگ چطور پاسخ‌ها ره عوض کنده، بی‌آن‌که تشخیصی لازم بوه. پس تجربه کردنِ تداخل، خودش نشانهٔ اختلال نیه. Stroop، 1935 MacLeod، 1991

چرا نمره‌ای که عادی به نظر رسنه، ADHD ره رد نکنه

میانگین‌های گروه‌ها با هم هم‌پوشانی دارنه، و پرسشِ تشخیصی به تاریخچه و کارکردِ گسترده‌ترِ یه فرد مربوط هسه، نه فقط نتیجهٔ یه تکلیف. توانِ محدودِ جداکردنِ گروه‌ها در فراتحلیلِ کودکان و وابستگیِ زیادِ نمره به روشِ محاسبه در مرورِ دیگه، هر دو نشون دَنن که نباید یه نمرهٔ تنها ره جواب حساب کرد. نتیجه نه به‌تنهایی تأیید کنده و نه رد. Homack، 2004 Lansbergen و همکاران، 2007

پایایی هم محدودیتِ دیگه‌ای اضافه کنده. اثرهای آزمایشگاهیِ محکم ممکنه نمره‌های تفاوتِ فردیِ نسبتاً پرنوسانی بسازن. پژوهشِ پارادوکسِ پایایی هر جا یه تکلیفِ شناختیِ کوتاه برای ادعای مهم دربارهٔ یه فردِ مشخص به کار بره، مربوط هسه. Hedge و همکاران، 2017

سنجشِ آنلاین ابهامِ بیشتری اضافه کنده

دستگاه و زمان‌بندیِ مرورگر روی زمانِ پاسخِ مطلق اثر دارنه؛ دستورهای تکلیف و خطِ پایه هم روی نمرهٔ اختلاف اثر دارنه. یه بازیِ مصرفی، فقط بخاطر این‌که مثل یه آزمونِ بالینیِ شناخته‌شده از واژه‌های رنگیِ ناسازگار استفاده کنده، اعتبارسنجیِ اون آزمون ره خودبه‌خود به دست نیاره. Anwyl-Irvine و همکاران، 2020 Scarpina و همکاران، 2017

رهنمودهای بین‌المللیِ استفاده از آزمون، بر شواهدِ مربوط به تفسیرِ موردِ نظر و زمینهٔ مناسب تأکید دارنه. ادعای بالینیِ معنادار به اعتبارسنجی برای اون کاربرد و اون گروه نیاز دارنه؛ نمودارِ چشم‌نواز یا نامِ آشنای یه تکلیف بس نیه. کمیسیونِ بین‌المللیِ آزمون، 2001

استفادهٔ سنجیده از این آزمون چیه؟

ازش به‌عنوان یه تکلیفِ آموزشی برای بررسیِ تداخل استفاده کن و تندی و درستی ره با هم بسنج. اگه دربارهٔ توجهت در زندگیِ روزمره نگرانی داری، نمرهٔ بازی نباید تعیین کنه که اون نگرانی ارزشِ ارزیابیِ حرفه‌ای دارنه یا نه. این صفحه محدودیت‌های سنجش ره توضیح دنه؛ قاعدهٔ خودتشخیصی یا راهنمای درمان نیه. Homack، 2004 کمیسیونِ بین‌المللیِ آزمون، 2001

هیچ‌کدوم از مقاله‌های ارجاع‌داده‌شده ثابت نکنده که تمرینِ این بازیِ مرورگر ADHD ره درمان کنده، جلوش ره بگیره یا آدم‌ها ره به‌طور کلی باهوش‌تر کنده. تفسیرِ پشتیبانی‌شده همون کارکرد در یه تکلیفِ مشخصِ تداخل هسه. MacLeod، 1991 Scarpina و همکاران، 2017