آزمون شامپانزه

تو 2007، پژوهشگرا تو دانشگاه کیوتو به شامپانزه‌ها یاد دِهِن که رقم‌ها ره روی صفحه به ترتیب لمس هاکنن. تو یه جورِ آزمون، همون لحظه که شامپانزه رقمِ اول ره لمس هاکرده، همهٔ رقم‌های دیگه سفید و ساده بَون؛ پس بقیه ره باید از یاد انجام هادِن 1. تو یه جورِ سخت‌تر، پنج رقم فقط کسری از یه ثانیه نشون دِهِن و بعد سفید بَیّن. شامپانزهٔ جوونِ به‌نامِ آیومو بیشترِ اینا ره درست جواب هاده، و هیچ‌کدوم از آدمایی که آزمون بَیّن نزدیکِ نتیجهٔ او نَیّن 1 2.

داستان یه بخشِ دیگه هم دارنه. یه گروهِ دیگه اشاره هاکرده که آیومو خیلی تمرین هاکرده بوه و آدم‌ها هیچ تمرینی نداشتن. وقتی دو نفر همون کار ره تمرین هاکردن، دقت‌شون با او برابر بیّه 2. پس این کار نشون دِنه تمرین چقدر اثر دارنه، هم‌قدِ هرچی دربارهٔ شامپانزه‌ها.

این آزمون یادِ کوتاه‌مدتِ جای چیزها و ترتیب‌شون ره اندازه گیره: جای چندتا عدد ره یه‌جا به خاطر بسپارنی، بعد بی‌این‌که ببینیشون دوباره به یاد بیاری. برخلاف اون پژوهش، پیش از اولین زدنت هیچ محدودیتِ زمانی نیّه، و تا وقتی دورها ره درست جواب دِی، شمارِ خونه‌ها بیشتر بَونه.

• دورِ اول 4 تا عدد دارنه. هرچقدر دلت خواد نگا هاکن، بعد 1 ره بزن.
• عددهای دیگه سفید بَون. به ترتیب بزن‌شون: 2, 3, 4 و همین‌طور بعدی‌ها.
• هر دورِ بی‌خطا یه عدد اضافه کنه. زدنِ اشتباه یه فرصت ره کم کنه و دور با جای تازه دوباره شروع بَونه. 3 بار زدنِ اشتباه آزمون ره تموم کنه.
• امتیازت بیشترین شمارِ عددهاییه که تو یه دور درست جواب هادی.

چون تمرین تو پژوهش خیلی فرق ایجاد هاکرده 2، انتظار داشته باش امتیازت تو اجراهای اول بالا بره. بیشترِ این بالا رفتن از یاد گرفتنِ خودِ کاره. وقتی دیگه بالا نره، اجراهات بیشتر از یادِ همون روزت خبر دِن. اگه آزمونی خاینی که دنباله ره هر بار فقط یه گام ببینی، آزمون یادِ دنباله‌ها ره امتحان هاکن.