آزمون یادِ دنباله‌ها

این آزمون بازهٔ فضاییِ یادِته ره اندازه گیره: چند جایگاه ره می‌تونی به ترتیب یادت نگه داری. این، نسخه‌ای روی صفحه از کارِ تَک‌زدنِ بلوک‌های کورسی هسته؛ آزمونی که برای سنجشِ یادِ کوتاه‌مدتِ دیداری‌ـ‌فضایی زیاد به کار بَرده ونه. نسخهٔ اصلی دَره، آزمون‌گر بلوک‌هایی ره که روی تخته ثابت هسته، یکی‌یکی تَک‌زنه و تو همون بلوک‌ها ره همون ترتیب تَک‌زنی 1.

یاد نگه داشتنِ دنباله‌ای از جایگاه‌ها، یه جور یادِ کمی فرق‌دار ره به کار گیره تا یاد نگه داشتنِ الگویی که یه‌جا دیده بَیی 2. آزمون یادِ دیداری اون جورِ دوم ره می‌سنجه.

• مربع‌ها توی یه جدولِ 3×3 یکی‌یکی روشن ونّه. وقتی دنباله تموم بَیی، همون مربع‌ها ره به همون ترتیب تَک‌زنی.
• دنبالهٔ اول 2 مربع داره و هر جوابِ درست یه دونه بهش اضافه کِنه. یه مربع ممکنه چند بار بییه، ولی هیچ‌وقت دو بار پشتِ سرِ هم نه.
• برای هر درازا 2 بار فرصت داری؛ اگه توی یه درازا هر دو بار خطا هاکنی، آزمون تموم ونه. یه تَکِ اشتباه همون بار ره فوری تموم کِنه.

امتیازت، درازترین دنباله‌ای هسته که به ترتیبِ درست دوباره تَک‌زنی. نسخهٔ پژوهشی از 9 بلوک استفاده کِنه که توی جایگاه‌های ثابت و نابرابر چیده بَیینه؛ امتیازدهی و معیارهاش هم بر پایهٔ همون چیدمان استاندارد بَیینه 1. این جدول چیدمانِ دیگه‌ای داره، واسه همین بهتره امتیازت ره با دورهای دیگهٔ خودت بسنجی، نه با نتیجه‌های بالینی.

خیلی‌ها مسیر ره با چشم دنبال کِنن یا جایگاه‌ها ره پیشِ خودشون واگن. هر دو کار خوبه؛ فقط بین دورها روشِ خودت ره همون‌جور نگه دار. خستگی، حواس‌پرتی و عادت کردن به بازی همگی می‌تونن امتیازت ره جابه‌جا هاکنن.