آزمون حافظهٔ ترتیبی

ای آزمون دامنهٔ فضاییِ حافظهٔ تِه ره اندازه گیره: چه‌قدر می‌تونی جایگاه‌ها ره به ترتیب یادت نگه داری. ای، نسخهٔ صفحه‌نمایشیِ آزمونِ زدنِ بلوک‌های کورسی‌یه؛ آزمونی که واسهٔ حافظهٔ کوتاه‌مدتِ دیداری‌ـ‌فضایی زیاد به کار بَرده. تو نسخهٔ اصلی، آزمون‌گیرنده بلوک‌های ثابتِ روی تخته ره یکی‌یکی می‌زنه و تو همون بلوک‌ها ره به همون ترتیب می‌زنی 1.

یادداشتنِ رشته‌ای از جایگاه‌ها، حافظه‌ای یه‌کم فرق‌دار از یادداشتنِ الگویی ره می‌خواد که یک‌جا دیده بَبو 2. آزمون حافظهٔ دیداری اون جورِ دوم ره می‌سنجه.

• مربع‌های یه شبکهٔ 3×3 یکی‌یکی روشن بونِن. وقتی رشته تموم ببو، همون مربع‌ها ره به همون ترتیب بزن.
• رشتهٔ اول 2 مربع داره و هر جواب درست یکی بهش اضافه کونه. ممکنه یه مربع بیشتر از یه بار بیاد، ولی پشت‌سرهم هرگز نه.
• واسهٔ هر درازی 2 بار شانس داری؛ اگه تو یه درازی هر دو بار اشتباه کنی، آزمون تموم بونه. یه زدنِ اشتباه، همون دور ره فوری تموم کونه.

امتیازت، درازترین رشته‌ای‌یه که به ترتیب درست دوباره زدی. تو نسخهٔ پژوهشی، 9 بلوک تو جاهای ثابت و نامساوی گذاشته بونِن و امتیازدهی و هنجارهاش هم بر پایهٔ همون چیدمان استاندارد بَبو 1. ای شبکه چیدمانِ دیگه‌ای داره؛ واسه همین بهتره امتیازِ ای‌جا ره با دورهای دیگهٔ خودت بسنجی، نه با نتیجه‌های بالینی.

خیلی‌ها مسیر ره با چشاشون دنبال کِنِن یا جایگاه‌ها ره پیش خودشون بگِن. هر دو خوبه؛ فقط روشِ خودت ره بین دورها یکی نگه دار. خستگی، حواس‌پرتی و حتی عادت‌کردن به بازی، هر کدوم می‌تونه امتیازت ره جابه‌جا کونه.