آزمون برو/نرو

ای آزمون بازداریِ واکنش ره می‌سنجه: یعنی وایستادنِ کاری که آماده‌ای انجام بدی. ای ایده به سدهٔ 19 برمی‌گرده؛ وقتی دوندِرس زمانِ آزمونی ره گرفت که توش مردم به یه نشونه واکنش نشون دَن و جلوِ واکنش به نشونه‌های دیگه ره بگیرن 1. تو آزمون برو/نرو، به بیش‌ترِ شکل‌ها با یه ضربهٔ تند جواب دِی، پس ضربه‌زدن عادت بَبو؛ شکلِ کم‌یابِ «نرو» ازت خواد عادت ره بشکنی.

ای همون آزمونِ اپلیکیشنِ Helibrain هَسته: یه تمرینِ کوتاه با بازخورد، بعدش 40 شکل که هر کدوم ⁦800 ms⁩ نشون داده بَون و بین‌شون ⁦600 ms⁩ فاصله هَسته. حدودِ 25% مربع نارنجی‌ان که توی آزمون پراکنده‌ان.

چون آزمون فقط ای‌جور کار کونه. یه پژوهش که چند جور از ای آزمون ره با هم مقایسه کَرد، نشون بدا که نگه‌داشتنِ واکنش فقط وقتی خویشتن‌داریِ واقعی خواد که آهنگ تند بَبو و شکل‌های «نرو» کم‌یاب بَون. نوع‌های کُند که توش شکل‌های «نرو» به همون اندازهٔ شکل‌های «برو» هَستن، تقریباً اصلاً ای توانایی ره نمی‌سنجن 2.

• جوابِ درست: سهمِ همهٔ شکل‌هایی که درست باهاشون رفتار کَردی؛ واسه دایره یه ضربه، واسه مربع بی‌ضربه.
• مربع‌هایی که زدی: جاهایی که نتونستی دست ره نگه داری. ای خطای اصلیِ بازداری‌یه.
• دایره‌هایی که جا موندن: معمولاً حواس‌پرتی‌یه، یا زیادی احتیاط کَردنی.
• سرعتِ دایره: میانگینِ زمانی که طول کَشه تا دایره ره بزنی. تندتر زدن اغلب باعث می‌شه دستت بیش‌تر در بره؛ پس هر دوتاش ره با هم ببین.

ای آزمون یه جورِ استانداردِ واحد نِداره، پس امتیازها ره نمی‌شه مستقیم با سایت‌ها یا پژوهش‌های دیگه مقایسه کَرد. با آزمون‌های قبلیِ خودت مقایسه‌شون کُن.

پژوهش‌های تصویربرداریِ مغز دربارهٔ آزمون‌های برو/نرو، نگه‌داشتنِ واکنش ره به شبکه‌ای تو لوب‌های پیشانی و آهیانه‌ای ربط دَن؛ این‌که کدوم ناحیه‌ها پیدا بَون، بستگی به جورِ ساختنِ آزمون داره 3.

خستگی یکی از عامل‌ها هَسته. تو یه پژوهش، بعدِ یه شب بی‌خوابی مردم بیش‌تر نتونستن جلوِ واکنش به تصویرهای منفی ره بگیرن 4. حواس‌پرتی، عجله و تازه‌کار بودن تو ای آزمون هم امتیاز ره عوض کونه؛ پس یه نوبت آزمون ره فقط یه عکسِ همون لحظه حساب کُن.