نتیجهٔ خوتون ره چه‌جوری بخونین
- کمترین فاصلهٔ زیر و بمی که شنیدین: به سنت. نیمپرده، یعنی فاصلهٔ بین دو کلیدِ کنارهمِ پیانو، 100 سنته. این همون فاصله‌ایه که تونستین حدود 7 بار از هر 10 بار تشخیص بدین. هرچی کمتر، گوش دقیق‌تر.
- ریتم‌های جور دراومده: از 5 ریتمی که تکرار کردین، چندتاش نزدیک به اصل بوه. تندیِ ضرب حساب نیّه: پیش از مقایسه، فاصلهٔ ضرب‌های شما ره به اندازهٔ طول ریتم می‌کشیم.
- خطای زمان‌بندیِ ریتم: به‌طور میانگین، فاصلهٔ زمانیِ بین ضرب‌های شما چند درصد با فاصلهٔ ضرب‌های ریتم فرق داشته.
- نُت‌های نام‌برده (بخشِ اختیاری): چند نُتِ تنها ره دقیق اسم بَوردین. اگه نُت یه نیمپرده خطا داشته، تو درصد امتیازِ بخشی گیرنه، همون‌جوری که پژوهشگرا امتیاز دِنّه [1].
گوشِ معمولی چهقدر خوبه؟
نیمپرده 100 سنته. تو مطالعههای آزمایشگاهی، آدمای معمولیِ بیسابقهٔ موسیقی فرقِ زیر و بمیِ حدود 12 تا 35 سنت ره میشنون؛ نوازندههای آموزشدیده تا حدود 2 تا 17 سنت [2][3][4]. تمرین خیلی کمک کاره: آدمای بی‌سابقه بعد از 4 تا 8 ساعت تمرین به سطح نوازنده‌ها رسیدن [2]. گوشنَشنویِ واقعی (آموزیای مادرزادی) نادره و حدود 1.5% بزرگسالان ره دربرگیره [5].
چند نکتهٔ کوتاه
- گوش‌نَشنوی نادره: حدود 1.5% بزرگسالان آموزیای مادرزادی دارن؛ مشکلی همیشگی در شنیدن زیر و بمیِ موسیقی. این نتیجه از یه مطالعهٔ اینترنتی اومده که حدود 16,600 بزرگسال ره بررسی کرده [5]. آدمای خیلی بیشتری گِنّه «خوب آواز نخونّمه».
- تمرین، گوش ره تیزتر کارنه: آستانهٔ تشخیص زیر و بمیِ موسیقی‌دان‌های کلاسیک اولِ کار بیش از 6 برابر دقیق‌تر از آدمای بی‌سابقه بوه. آدمای بی‌سابقه بعد از 4 تا 8 ساعت تمرین فاصله ره پُر کردن [2].
- گوشِ مطلق به آموزشِ زودهنگام و زبان بستگی دارنه: بین دانشجوهای موسیقی که از 4 تا 5 سالگی درس ره شروع کردن، حدود 60% تو پکن و 14% تو یه هنرستانِ آمریکا گوشِ مطلق داشتن [6].
- عددِ «1 نفر از هر 10,000» پشتوانهٔ محکمی نداره: این آمارِ پرنقل از برآوردِ سال 1955 میاد؛ بر پایهٔ موسیقی‌دان‌هایی که یه پژوهشگر اتفاقی دیده بوه، نه یه نمونهٔ تصادفی [7].
- همه زودتر ضرب می‌گیرن: وقتی آدم‌ها با ضرب‌آهنگ ضرب می‌گیرن، بیشترشون چند ده میلی‌ثانیه جلوتر از اون ضرب می‌زنن [8].
آزمونِ گوشنَشنو چه‌جوری کار کنه
- آزمونِ صدا. چهار نُتِ رو به بالا می‌شنوین تا بلندیِ راحت ره تنظیم هاکنین. صدای بلندتر بهتر نیّه.
- زیرتر یا بم‌تر؟ دو صدا یکی‌یکی پخش بونه. صدای دوم زیرتر بوه یا بم‌تر؟ زیر و بمیِ صدای اول هر بار عوض بونه، بین 330 و 660 Hz، پس یه نُتِ ثابت یاد نَگیرین. فاصله از 100 سنت شروع بونه. بعد از دو جوابِ درستِ پشت‌سرهم کمتر بونه؛ بعد از جوابِ غلط بیشتر بونه. این قاعدهٔ «2 تا پایین، 1 تا بالا» جایگاهی ره پیدا کارنه که حدود 71% وقت‌ها درست جواب دِنّین [9]. آزمون بعد از 10 نقطهٔ تغییر وایسته و نتیجه‌تون میانگینِ 6 تای آخره.
- ریتم. یه ریتمِ کوتاهِ کلیکی 2 بار پخش بونه؛ بعد همونو ضرب بگیرین. 5 ریتم دارنه.
- آزمونِ گوشِ مطلق (اختیاری). 12 نُتِ تنها، بی‌هیچ نُتِ مرجع و بازخوردی. هر کدوم ره روی صفحه‌کلید اسم بَورین.
هر صدا تو مرورگرِ خوتون ساخته بونه؛ هیچ صدای ضبط‌شده‌ای نیّه.
آزمونِ گوشِ مطلق
گوشِ مطلق (زیر و بمیِ مطلق) یعنی اسمِ یه نُت ره بی‌اینکه اول نُتِ مرجعی بشنوین بگین. تو یه مطالعهٔ اینترنتیِ بزرگ، آدمایی که این توانایی ره داشتن خیلی بالاتر از بقیه امتیاز گرفتن؛ امتیازها دو گروهِ جدا ساختن و آدمای کمی بین‌شون بودن [1]. فراوانی‌ش بستهبه گروهی که می‌پرسین فرق دارنه: حدود 30% دانشجوهای موسیقیِ ژاپنی و 7% دانشجوهای موسیقیِ لهستانی آزمونِ سخت‌گیرانه ره قبول شدن [7]؛ درسِ زودهنگام و زبانی که زیر و بمیِ واژه‌ها معنی ره عوض کنه هم احتمال ره بیشتر کارنه [6]. بیشتر مردم، حتی بیشتر موسیقی‌دان‌های خوب، گوشِ نسبی دارن: فاصلهٔ بین نُتها ره میشنون، نه خودِ نُتها ره.
چی نتیجه‌تون ره عوض کارنه؟
- آموزشِ موسیقی. سال‌ها ساز زدن یا آواز خوندن شنیدنِ فاصلههای زیر و بمی ره خیلی آسون‌تر کارنه [2][3].
- تمرینِ خودِ آزمون. آستانه‌ها تو چند دورِ اول پایین‌تر بونه، حتی تو یه نوبت [2]. دفعهٔ بعدی ره با این دفعه مقایسه هاکنین.
- هدفون و اتاق. هدفون و اتاقِ ساکت کمک کارنه. بلندگوی ریزِ گوشی ممکنه شنیدنِ صداهای بم ره سخت هاکنه.
- توجه و خستگی. اگه تو یه نوبت حواست پرت بوه، فاصله دوباره بزرگ‌تر بونه.
- عادت‌های ریتمی. آدم‌ها وقتی ریتم ره تکرار کنن، معمولاً به ریتم‌های ساده مایل بون؛ مثلاً نُتِ کشیده دو برابرِ نُتِ کوتاه طول بکشه [10]. یه‌کم «خطا» برای همه عادیه.
این آزمون چی ره نشون دنه و چی ره نه
آزمونِ گوشنَشنویِ Helibrain یه بازیِ سرگرم‌کنندهٔ گوشه که بر پایهٔ کارهای پژوهشی ساخته بوه. این آزمونِ شنوایی نیّه، تشخیصِ آموزیا نیّه، و آزمونهای پژوهشیِ تشخیصِ اون (مثل باتریِ ارزیابیِ آموزیای مونترال) هم نیّه [11]. صدای مرورگر و بلندگوها وسیلهٔ آزمایشگاهی نیّن؛ پس عددها ره تقریبی حساب هاکنین.
اگه نگرانِ شنواییِ خوتون هَستین، مثلاً صداهای گفتاری گنگ به گوشِتون رسنه، به پزشک یا شنوایی‌شناس مراجعه هاکنین.
پرسش‌های رایج
از کجا بفهمم گوشنَشنو هَستم؟
اگه وقتی دو صدا یه نیمپرده (100 سنت) فرق دارن تشخیص دِنّین کدومشون زیرتره، خیلی احتمال دارنه گوشنَشنو نباشین: بیشتر مردم فاصلههای خیلی کمتر ره هم میشنون [2][4]. گوشنَشنویِ واقعی، یعنی آموزیای مادرزادی، حدود 1.5% بزرگسالان ره دربرگیره [5] و با آزمونهای پژوهشیِ طولانیتر تشخیص داده بونه. آزمونِ گوشنَشنویِ Helibrain فقط یه برداشتِ اولیه دنه، نه تشخیص.
چند درصدِ مردم گوش‌نَشنوَن؟
بر پایهٔ یه مطالعهٔ اینترنتی که حدود 16,600 بزرگسالِ 18 تا 65 ساله ره بررسی کرده، حدود 1.5% بزرگسالان آموزیای مادرزادی دارن [5]. یه مطالعهٔ قدیمی‌تر تو سال 1980 با آزمونی دیگه و تعریفی بازتر، این رقم ره 4% دونسته [12]. آدمای خیلی بیشتری چون خوب آواز نخونّن، خیال کارنن گوش‌نَشنوَن؛ آواز خوندن و شنیدنِ زیر و بمی دو مهارتِ جدا بونّه.
گوشِ مطلق چهقدر نادره؟
آدمبزرگ میتونه گوشِ مطلق یاد بگیره؟
امتیازِ خوب تو آزمونِ زیر و بمی چیه؟
آزمونِ گوشنَشنویِ Helibrain واقعاً رایگانه؟
بله. آزمون و نتیجهٔ کاملتون رایگانه: بیثبتنام، بیایمیل و بیپرداخت. Helibrain از برنامهٔ خودش درآمد دارنه؛ اون برنامه طرحِ رایگان و طرحهای پولی دارنه. برای انجامِ آزمون به برنامه نیاز ندارین.
آزمونهای وابسته
- آزمون تشخیصِ رنگواسه تو سبز کجا آبی بونه، و رنگهای نزدیک ره چقدر خوب به ترتیب چیکنی.
- آزمون درکِ زمانچقدر خوب حس کِنی چند ثانیه چقدر دِکِشه.
- آزمونِ زمانِ واکنشوقتی یه نشونه پیدا بوه، چقد زود واکنش دِیی.
همهٔ 43 آزمونِ رایگانِ مغز ره ببین
خوای هر روز روش کار کنی؟ اپلیکیشن Helibrain (فعلاً به انگلیسی) طرحِ رایگان و طرحهای پولی داره.
این صفحه ره بُن هاکنین: آزمون گوشنَشنو. Helibrain. 2026. https://helibrain.com/mzn/tone-deaf-test. CC BY 4.0.
پرسیارهای رایج
How this test works
This ear game has two parts and an optional third. First, two tones play and you say whether the second was higher or lower. The difference shrinks after two right answers and grows after a mistake, until it settles near the smallest step you can hear. That step, in cents, is your main score. Second, you tap back 5 short click rhythms. Third, you can name 12 single notes. This up-down method was described in 1971.
Version 1 · Cite this test:
Helibrain (2026). Tone deaf test, v1. https://helibrain.com/tone-deaf-test/methods
منابع
- Athos EA, Levinson B, Kistler A, et al. (2007). Dichotomy and perceptual distortions in absolute pitch ability. PNAS 104(37):14795–14800. doi.org/10.1073/pnas.0703868104
- Micheyl C, Delhommeau K, Perrot X, Oxenham AJ (2006). Influence of musical and psychoacoustical training on pitch discrimination. Hearing Research 219(1–2):36–47. doi.org/10.1016/j.heares.2006.05.004 (cent values as summarized in Deroche et al. 2017, doi.org/10.1121/1.5005496)
- Bianchi F, Santurette S, Wendt D, Dau T (2016). Pitch discrimination in musicians and non-musicians: effects of harmonic resolvability and processing effort. Journal of the Association for Research in Otolaryngology 17(1):69–79. doi.org/10.1007/s10162-015-0548-2
- Larrouy-Maestri P, Harrison PMC, Müllensiefen D (2019). The mistuning perception test: a new measurement instrument. Behavior Research Methods 51(2):663–675. doi.org/10.3758/s13428-019-01225-1
- Peretz I, Vuvan DT (2017). Prevalence of congenital amusia. European Journal of Human Genetics 25(5):625–630. doi.org/10.1038/ejhg.2017.15
- Deutsch D, Henthorn T, Marvin E, Xu H (2006). Absolute pitch among American and Chinese conservatory students: prevalence differences, and evidence for a speech-related critical period. Journal of the Acoustical Society of America 119(2):719–722. doi.org/10.1121/1.2151799
- Miyazaki K, Makomaska S, Rakowski A (2012). Prevalence of absolute pitch: a comparison between Japanese and Polish music students. Journal of the Acoustical Society of America 132(5):3484–3493. doi.org/10.1121/1.4756956
- Aschersleben G (2002). Temporal control of movements in sensorimotor synchronization. Brain and Cognition 48(1):66–79. doi.org/10.1006/brcg.2001.1304
- Levitt H (1971). Transformed up-down methods in psychoacoustics. Journal of the Acoustical Society of America 49(2B):467–477. doi.org/10.1121/1.1912375
- Jacoby N, McDermott JH (2017). Integer ratio priors on musical rhythm revealed cross-culturally by iterated reproduction. Current Biology 27(3):359–370. doi.org/10.1016/j.cub.2016.12.031
- Peretz I, Champod AS, Hyde K (2003). Varieties of musical disorders. The Montreal Battery of Evaluation of Amusia. Annals of the New York Academy of Sciences 999:58–75. doi.org/10.1196/annals.1284.006
- Kalmus H, Fry DB (1980). On tune deafness (dysmelodia): frequency, development, genetics and musical background. Annals of Human Genetics 43(4):369–382. doi.org/10.1111/j.1469-1809.1980.tb01571.x
این صفحه چه‌جوری جور بَیته: گروهِ Helibrain اونه بر پایهٔ پژوهش‌هایی که بالا فهرست بَیّه نوشته، و Robert(انگلیسی) (دانشجوی دکتریِ زیست‌فیزیک) اونه AP 1405 Aban 13 بازبینی کرده. وقتی منبع‌ها عوض بَوِنه، صفحه ره نو کِنیم.