چند درصدِ مردِم گوشِ موسیقیایی ندارنه؟

مقالهٔ شیوع، چندین آزمونِ عینی به‌همراهِ یه پرسش‌نامه ره به کار بَرنه. نکتهٔ اصلیِ اون این‌یه که نمرهٔ پایین تو یه آزمونِ موسیقیایی نباید خودبه‌خود ناشنواییِ مادرزادیِ موسیقیایی به حساب بیاد. اندازهٔ نمونه تقریبی‌یه، چون روشِ جذب، کنارگذاشتنِ افراد و گروه‌هایی که تو تحلیل‌های جورواجور شرکت هاکردنه، فرق داشته. Peretz et al., 2017

ناشنواییِ مادرزادیِ موسیقیایی این‌جا یعنی چی؟

این پژوهش دربارهٔ دشواریِ همیشگی تو بعضی جنبه‌های پردازشِ موسیقی‌یه؛ دشواری‌ای که فقط با کم‌شنوایی یا ضعفِ کلیِ شناختی توضیح داده نوونه. گزارشِ اولیهٔ مورد و پژوهشِ گروهی، ارزیابی‌های دقیق ره شرح دَنه؛ دوست نداشتنِ موسیقی یا نادقیق آواز خوندن ره با این وضعیت یکی نداننه. Peretz et al., 2002 Ayotte et al., 2002

مجموعه‌آزمونِ مونترآل چند بخشِ موسیقیایی ره می‌سنجه. سازنده‌هاش و «پروتکلِ مونترآل» که بعدتر اومده، تأکید کننه که آزمون‌ها بخشی از روندِ غربالگری و ارزیابی هَستن، نه تشخیصِ مستقلِ اینترنتی. بازیِ تشخیصِ زیر و بَمِ صدای معمولی، خودبه‌خود با اون پروتکل برابر نی‌یه. Peretz et al., 2003 Vuvan et al., 2017

چرا خودت ره این‌طور نامیدن می‌تونه گمراه‌کننده بَوِه؟

مردِم واژهٔ «ناشنوای موسیقیایی» ره برای تجربه‌های جورواجور و غیررسمی به کار بَرنه. اعتمادبه‌نفس، آواز خوندن و تشخیصِ زیر و بَمِ صدا، یه چیز ره اندازه نگیرنه. برآوردِ شیوعی که بر پایهٔ تعریفِ پژوهشیِ مشخصی‌یه، ره نمی‌شه به هر کسی که بگه آواز خوندن بلد نی‌یه نسبت داد. معیارهای ترکیبیِ پژوهشِ شیوع درست به این خاطر مهم‌ان که این نام‌گذاریِ غیررسمی معنیِ گسترده‌ای دارنه. Peretz et al., 2017 Vuvan et al., 2017

دشواریِ زیر و بَمِ صدا و ریتم یکی‌یه؟

نه لزوماً. Phillips-Silver و همکاران، یه موردِ ناتوانی در همراهی با ضرب ره شرح دَنه؛ این مورد نشون دَنه که دشواریِ هماهنگ شدن با ضرب، با اختلالِ پردازشِ زیر و بَمِ ملودی یکی نی‌یه. مرورِ پژوهش‌های هماهنگی هم درکِ ریتم و هماهنگیِ حرکت ره رفتارهایی چندبخشی می‌دونه. ضعف تو یه خرده‌آزمون ثابت نکونه که فرد تو همهٔ بخش‌های موسیقی ناتوانه. Phillips-Silver et al., 2011 Repp et al., 2013

سن و جنسیت می‌توننه احتمالِ فردی ره معلوم هاکنه؟

پژوهشِ شیوع بر پایهٔ معیارهای خودش، سهمِ زنان ره کمی بیشتر گزارش هاکنه؛ اما این موضوع یه قاعدهٔ تشخیصی برای هر فرد درست نکونه. روندِ جذبِ شرکت‌کننده و دسته‌بندی هنوز تعیین‌کنندهٔ این برآورد‌ان. به کار بردنِ یه درصد برای گروهی با سنِ متفاوت یا مخاطبِ معمولیِ اینترنتی، به شواهدِ بیشتری نیاز دارنه. Peretz et al., 2017

واقع‌بینانه از یه آزمون چی می‌شه فهمید؟

می‌تونید عملکردِ خود ره با صداها، شیوهٔ پاسخ‌دادن و دستگاهی که استفاده هاکنین ببینید. اگه دشواری چند بار تکرار بَوِه، شاید بد نبَوِه اون ره تو زمینهٔ گسترده‌تری بررسی هاکنین؛ اما نتیجهٔ یه آزمونِ کوتاه نمی‌تونه همهٔ علت‌های خطا ره از هم جدا هاکنه یا یه وضعیتِ مادام‌العمر ره ثابت هاکنه. پروتکلِ مونترآل صریحاً حتی مجموعه‌آزمون‌های شناخته‌شدهٔ موسیقی ره مرحله‌هایی از روندِ غربالگری می‌دونه. Vuvan et al., 2017

پایایی با این‌که یه تکلیفِ آزمایشیِ واقعی وجود دارنه، فرق دارنه. پژوهش‌های گسترده‌ترِ روان‌سنجی نشون دَنه چرا اثرِ گروهی، رتبه‌بندیِ پایدارِ افراد ره بر پایهٔ یه نمرهٔ کوتاه تضمین نکونه. این اصل احتیاط ره پشتیبانی هاکنه، بی‌این‌که تجربهٔ واقعیِ دشواریِ موسیقیاییِ افراد ره انکار هاکنه. Hedge et al., 2017

هیچ‌کدوم از پژوهش‌های استنادشده نشون نَدنه که این بازی ناشنواییِ مادرزادیِ موسیقیایی ره درمان هاکنه یا یه دورهٔ تمرینِ کوتاه اون ره برطرف هاکنه. نتیجهٔ سودمند، یه برآوردِ شیوع با تعریفِ دقیق و شناختِ این‌یه که آزمون‌های جورواجورِ موسیقی چی ره می‌سنجنه. Peretz et al., 2017 Vuvan et al., 2017