آزمون چرخاندنِ ذهنی

سالِ 1971، راجر شپرد و ژاکلین متزلر جفت‌هایی از شکل‌های بلوکی ره به آدم‌ها نشون هادِن و ازشون پرسِن که دو شکل یه چیزِن یا تصویرِ آینه‌ایِ هم‌اِن. هرچی یکی از شکل‌ها بیشتر چرخونده بَیّه، آدم‌ها دیرتر جواب هادِن و وختِ جواب دادن با زاویه خطی بالا بَیّه 1. انگار آدم‌ها شکل ره توی ذهنِشون با یه تندیِ ثابت می‌چرخوندِن. این یافته یکی از کارای کلاسیکِ روان‌شناسی‌یه.

ای آزمون، فکرِ فضایی ره اندازه‌گیره: چه‌قدر درست و چه‌قدر زود می‌تونی چرخیدنِ یه چیز ره تو ذهنت مجسم کنی. ای نسخه به‌جای شکل‌های اصلیِ 3D، از شکل‌های تختِ خودمون که از مربع‌ها درست و هر بار نو کشیده وانه، استفاده کنه؛ پس عددهاش ره نِشه با پژوهش‌های چاپ‌شده مقایسه کرد.

• شکلِ چپ صاف و سرِ جاشه. شکلِ راست تا 180°، به هر طرفی، چرخونده بَیّه و توی نزدیکِ نیمی از جفت‌ها، مثل تصویرِ آینه‌ای هم برگردونده بَیّه. هیچ چرخشی نمی‌تونه تصویرِ آینه‌ای ره با شکلِ اصلی همسان هاکنه.
• اول 4 جفتِ تمرینی با بازخورد بیّه (اگه بخوای، می‌تونی ازشون بگذری)، بعدش 24 جفت حساب بَیّه. «همسان» یا «آینه‌ای» ره لمس هاکن، یا S یا M ره فشار هاده.
• اگه تا 8 ثانیه جواب ندی، اون جفت غلط حساب بَیّه. اگه صفحه ره ترک هاکنی، دور تموم بَیّه، چون آزمون وخت‌دارِه.

• جوابِ درست: سهمِ جفت‌هایی که حساب بَیِن و درست جواب هادی.
• وختِ هر جوابِ درست: میانگینِ وختی که واسه جفت‌های درستت بَرده. وخت ره بر پایهٔ زاویه هم نشون هادیم، تا ببینی چرخش‌های بزرگ‌تر چقدر بیشتر وختِت ره گِتِن؛ همون‌طور که توی پژوهشِ اصلی بَیّه.

این کار با تمرین زودتر انجام بَیّه و دستگاه و اندازهٔ صفحه‌نمایشِت هم اثر دارنه؛ پس نتیجه ره با دورهای قبلیِ خودت بسنج. واسه یه آزمونِ فضاییِ دیگه، آزمونِ یادِ دیداری ره امتحان هاکن.