یه برنامهٔ کوچیک، بر پایهٔ پژوهش
تلاش واسهٔ به‌یادآوردنِ مطلب پیش از نگاه‌کردن بهش، می‌تونه به موندگاریِ بیش‌ترش کمک کنه. یه موضوعِ کوچیک انتخاب کنین، منبع ره کنار بذارین و هرچی یادتون مونه بگین یا بنویسین. بعد منبع ره باز کنین و جاهای خالی ره درست کنین. سنجش کارِ خودتونه؛ این جای کار، دانسته‌هاتون ره نمره نِدِنه.
صفحهٔ سفید می‌تونه جاهای خالی ره نشون بَده، ولی روان‌گویی سنجشِ کاملی از فهم نیه. پرسش و مسئلهٔ حل‌شده ره هم به‌کار ببرین.
چند جوابِ به‌دردبخور
اگه چیزِ کمی یادم بومه چی؟
موضوعِ کوچیکتر یا یه پرسش انتخاب کنین. راستوراست تلاش کنین، بعد منبع ره ببینین و نکتههای اصلیای که از یادتون رفت بنویسین. اونا میتونن کارِ مرورِ بعدیِ شما بون.
می‌تونم یادداشت‌هام ره بچسبونم یا بارگذاری کنم؟
بله. متن ره بچسبونین یا یه پروندهٔ متنِ ساده انتخاب کنین. پرونده همین‌جا خونده و موقعِ یادآوری پنهون بوه. وقتی آمادهٔ سنجشِ خودتون بَیِن، اونو نشون بدین.
