مدرک‌ها و عددهای مهم
| دسته‌بندی توی پژوهش | برآورد | روشِ نمره‌دهی |
|---|---|---|
| بازهٔ تصویرسازیِ ضعیف | 3.9% | نمرهٔ کلِ VVIQ، 16–32 |
| نبودِ کاملِ گزارششده | 0.8% | نمرهٔ کلِ VVIQ، 16 |
| تصویرسازیِ کم‌رنگ یا مبهم توی بازهٔ ضعیف | 3.1% | نمرهٔ کلِ VVIQ، 17–32 |
مقاله دو نمونهٔ 502 نفری ره با هم جمع کِنه. توش 39 نفر توی بازهٔ گستردهترِ تصویرسازیِ ضعیف هستن، که هشت نفرشان کمترین نمرهٔ کل ره دارن. این فرق مهمه، چون تعریفِ گستردهٔ تصویرسازیِ ضعیف، شیوعِ متفاوتی از شرطِ نبودِ کامل به‌دست دِنه. توی اینجا پرسشنامه جوریه که نمرهٔ کمتر یعنی تصویرسازیِ ضعیف‌تر. Dance و همکاران، 2022
پرسشنامه چی ره می‌سنجه؟
پرسشنامهٔ روشنیِ تصویرسازیِ دیداری دربارهٔ تجربهٔ دیداریِ شخصی سؤال کِنه. کارِ اولیهٔ Marks این سنجه ره معرفی کِرده؛ پژوهش‌های بعدیِ آفانتازیا هم با روشِ نمره‌دهیِ روشن ازش استفاده کِنّه. وارونه کردنِ ترتیبِ پاسخ‌ها معنیِ نمرهٔ کل ره عوض کِنه، پس هیچ آستانه‌ای ره نباید بی‌اینکه نسخه‌اش ره وارسی کنی، کپی کِنی. MARKS، 1973 Dance و همکاران، 2022
گزارشِ شخصی دربارهٔ تجربه آگاهی‌بخشه، ولی همونِ آزمونِ کارکردِ حسی یا اندازه‌گیریِ مستقیمِ مغز نِی‌یه. Keogh و Pearson با روشِ رقابتِ دوچشمی، تصویرسازیِ حسی ره بررسی کِردن؛ این نشون دِنه که پژوهشگرا می‌تونن با روشی متفاوت، پرسشِ مربوطی ره مطرح کِنن. یه سنجه خودبه‌خود جایِ سنجهٔ دیگه ره نِگیره. Keogh و همکاران، 2018
آفانتازیا یعنی خیال‌پردازی نداشتن؟
چنین نتیجهٔ کلی‌ای از این پژوهش‌ها درنِیاد. پژوهش‌ها دربارهٔ تجربههای به‌خصوصِ تصویرسازی‌ان، به‌ویژه تصویرسازیِ دیداریِ ارادی. گزارش‌های Zeman و همکاران و مرورِ گستردهترِ تصویرسازی، فرقِ میانِ کمترین و بیشترین روشنیِ تصویر ره با همهٔ اندیشیدن، خلاقیت یا دانایی جدا کِنن. آدم می‌تونه صحنه‌ای ره بفهمه و درباره‌اش استدلال کِنه، بی‌اینکه از تصویرِ روشنِ درونی حرف بزنه. Zeman و همکاران، 2015 Zeman و همکاران، 2020 Pearson، 2019
چی روش اثر ذاره؟
دربارهٔ حافظه و خواب چی؟
Dawes و همکاران، الگوهای گزارش‌شدهٔ تصویرسازی، حافظه و خواب دیدن ره توی آدمایی که خودشون ره دارای آفانتازیا می‌دونن، توصیف کِردن. اینا الگوهای گروهی‌ان و تفاوتِ زیادی میانِ آدم‌ها وجود دارنه؛ قانون نی‌یه که همه خوابِ یکسان ببینن یا دشواریِ حافظه داشته باشن. روشِ سنجش و پیدا کردنِ شرکت‌کننده‌ها هم توی برداشت از نتیجه نقش دارنه. Dawes و همکاران، 2020
پژوهشِ نقاشیِ Bainbridge و همکاران، میانِ کارکردِ حافظهٔ شیء و حافظهٔ فضایی فرق پیدا کِرده. این پژوهش نمی‌گه آدمایی که تصویرسازیِ دیداری ندارن حافظهٔ دیداری ندارن یا نمی‌تونن رابطه‌های فضایی ره در ذهن نگه دارن. بخش‌های متفاوتِ حافظه ره باید جداجدا سنجید. Bainbridge و همکاران، 2021
سن و جنسیت شیوع ره تعیین کِنن؟
توی مقالهٔ شیوعِ گردآوری‌شده، برآوردهای زن‌ها و مردها با تعریف‌های بررسی‌شده از نظرِ آماری فرقی نداشتن. این ثابت نِکِنه که توی هر جمعیتی برابریِ کامل وجود دارنه. نمونه‌ها، سنِ شرکت‌کننده‌ها و آستانهٔ برگزیده تعمیمِ نتیجه ره محدود کِنن؛ انجمنِ اینترنتی‌ای که ویژهٔ تصویرسازی باشه، روشِ جذبِ شرکت‌کنندهٔ متفاوتی داره. Dance و همکاران، 2022
از یه آزمونِ اینترنتی واقعاً چی یاد بگیریم؟
پرسشنامه می‌تونه کمک کِنه تصویرسازیِ گزارش‌شدهٔ خودت ره توصیف کنی و معنیِ واژه‌هایی که براش به‌کار می‌رن ره روشن کنی. نمرهٔ کم نباید تبدیل به تشخیصِ پزشکی یا ادعا دربارهٔ هوش بشه. دسته‌های پژوهشِ شیوع، تعریف‌های عملیاتیِ پژوهشی‌ان، نه قانونی همگانی برای هر پرسشنامهٔ اینترنتی. Dance و همکاران، 2022 MARKS، 1973
توی این منبع‌ها روشِ تمرینِ پذیرفته‌شده‌ای هم نی‌یه که تضمین کِنه آدمی که تصویرسازیِ روشن گزارش نِکِنه، تصویرسازیِ روشنی پیدا کِنه. استفادهٔ واقع‌بینانه، فهمیدنِ تفاوت‌ها و محدودیت‌های سنجشه، نه وعدهٔ درمان یا بهتر شدن. Pearson، 2019 Zeman و همکاران، 2020
عددهای 3.9% و 0.8% درست وقتی به‌دردبخورن که تعریفشون همراه‌شون بیاد. اگه تعریف ره برداریم، دو پرسشِ جدا جوری به نظر می‌رسن که انگار یه جوابِ ناسازگار دارن. Dance و همکاران، 2022
آزمونِ رایگانِ مربوط ره امتحان کن
آزمون آفانتازیا
پرسشنامهٔ آفانتازیا ره امتحان کن تا ببینی تصویرسازیِ دیداریِ ارادی ره چه‌جوری توصیف کِنی. جهتِ نمره‌دهی‌اش ره بخون و نتیجه ره یه گزارشِ شخصی بدون. درصدهای چاپ‌شده تشخیصِ تو یا رتبهٔ تو میانِ کاربرهای Helibrain ره معلوم نِکِنن.
پرسیارهای رایج
شیوع 0.8% هَسه یا 3.9%؟
هر دو از یه پژوهشِ گردآوریشدهان، ولی تعریفشون فرق دارنه: نبودِ کاملِ گزارششده در برابرِ بازهٔ گستردهترِ تصویرسازیِ ضعیف. Dance و همکاران، 2022
آفانتازیا یعنی خواب ندیدن؟
هیچ قانونِ همگانیای از این نتیجه درنِیاد. پژوهشِ نمایهٔ شناختی، تفاوتِ تجربههای تصویرسازی و خواب دیدن ره گزارش کِنه. Dawes و همکاران، 2020
تصویرسازیِ ضعیف یعنی حافظهٔ فضاییِ ضعیف؟
نه لزوماً. پژوهشِ نقاشی، حافظهٔ شیء ره از حافظهٔ فضایی جدا کِنه و همهٔ حافظه ره یه توانایی حساب نِکِنه. Bainbridge و همکاران، 2021
منبع‌ها
- Dance و همکاران (2022). شیوعِ آفانتازیا (ضعفِ تصویرسازی) توی جمعیتِ عمومی.
- MARKS (1973). فرق‌های تصویرسازیِ دیداری در به‌یادآوردنِ تصویرها.
- Keogh و همکاران (2018). ذهنِ نابینا: نبودِ تصویرسازیِ حسیِ دیداری در آفانتازیا.
- Zeman و همکاران (2015). زندگی بی‌تصویرسازی – آفانتازیای مادرزادی.
- Zeman و همکاران (2020). فانتازیا – اهمیتِ روان‌شناختیِ نهایت‌های روشنیِ تصویرسازیِ دیداری در سراسرِ زندگی.
- Pearson (2019). تخیلِ آدمی: عصب‌شناسیِ شناختیِ تصویرسازیِ ذهنیِ دیداری.
- Dawes و همکاران (2020). نمایهٔ شناختیِ تصویرسازیِ چندحسی، حافظه و خواب دیدن در آفانتازیا.
- Bainbridge و همکاران (2021). سنجشِ آفانتازیا با نقاشی: آدمای بی‌تصویرسازیِ دیداری توی حافظهٔ شیء دشواری دارن، ولی توی حافظهٔ فضایی نه.
این صفحه ره بُن هاکنین: آفانتازیا چِقَدِر رایجه؟. Helibrain. 2026. https://helibrain.com/mzn/answers/how-common-is-aphantasia. CC BY 4.0.
← جواب‌های بیش‌تر ره ببین