یه تمرینِ کوچیک واسه امروز
یه چهره، یه نام، یه پیوند.
با چند چهرهٔ نقاشی‌شده آشنا بَو، هر کدوم ره به یه نام وصل کن و پس از مکثی کوتاه یادشون بیار. جایی آروم واسه تمرینِ به‌یادآوردنِ آشنایی‌ها.
برو آزمون
پژوهش چی گنه
نام ره پیشِ خودت بگو، به یه ویژگیِ مشخصِ نقاشی توجه کن و یه پیوندِ شخصی بساز. توی مکث، دور و برِ اتاق ره نگاه کن. اینا تصویرهای ساختگی و نام‌وچهره‌های خیالی‌ان، عکسِ آدم‌های واقعی نی‌ین.
Dresler و همکاراش (2017) بَی‌فتن تمرینِ شش‌هفته‌ایِ روشِ مکان‌ها، یادآوریِ فهرستِ واژه‌هایی که مطالعه بَی‌یه ره بهتر هاکرده. اون پژوهش این مربی ره نیازمود و بالا رفتنِ IQ یا حافظهٔ کلی ره هم ثابت نَکرده.
مرورِ پژوهشیِ Simons و همکاراش (2016) نشون داه که مدرک برای بهتر بَیّن توی کارایی که تمرین بَی‌یه، خیلی قوی‌تر از مدرکِ انتقالِ گسترده‌یه. این ابزارا فعالیتِ تمرینی‌ان، نه آزمونِ تشخیصی و نه پندِ پزشکی.
چند جوابِ به‌دردبخور
همه‌چی رایگانه؟
آره. همهٔ سطح‌ها، فهرستِ عکس، تاریخچه و پشتیبان‌ها رایگانه؛ نه نام‌نویسی خادمه نه آگهی دارنه.
این کار IQ یا حافظهٔ کلیِ من ره بهتر کِنه؟
ما چنین ادعایی نداریم. اینجا عملکردِ بهتر، بیشتر از همه دربارهٔ همین مهارتی که با این تنظیمات تمرین هاکردین بهتون چیز گنه.
این‌ها آدمای واقعی‌ان؟
نه. هر چهره یه نگارهٔ برداریِ تازه‌ساخته‌یه. جفت‌کردنِ اسم‌ها خیالیه؛ این مربی آدمای واقعی ره شناسایی یا بررسی نَکِنه.