آزمونِ استدلالِ ماتریسی چی ره اندازه‌گیری کِنه؟

Carpenter، Just و Shell روندهایی ره که توی ماتریسای Raven به‌کار می‌رن، با عملکرد، گزارشای کلامی و حرکتای چشم بررسی کردن. شرحِ اونا روی پیدا کردنِ نظم‌ها و سر و کار داشتن با رابطه‌ها تأکید داره. این یک تحلیلِ نظری از یک خانوادهٔ آزمونِ جاافتاده‌یه، نه اعتبارسنجیِ هر معمای الگویی که به اونا شبیه باشه. Carpenter et al., 1990

چرا ماتریسا ره اغلب غیرکلامی می‌گن؟

محتوای پرسشا می‌تونه نیاز به دونستنِ واژه‌های ویژه ره کم کنه، ولی این باعث نی‌یه که آزمون از دستورالعمل‌ها، آموزش، تجربه یا فرهنگ جدا بَوّه. مرورِ Raven تفاوتِ هنجارها ره در زمینه‌ها و زمانای گوناگون نشون دنه. شکلِ غیرکلامی و برداشتِ بی‌تأثیر از فرهنگ، دو ادعای جدا هستن. Raven, 2000

مرورِ کلی‌ترِ هوش هم نمره‌های آزمون ره اندازه‌گیری‌هایی با توانایی‌ها و محدودیت‌ها می‌دونه، نه شرحِ کاملی از یک نفر. کارای شناختیِ گوناگون می‌تونن خواسته‌های گوناگونی از استدلال، حافظه و بخشای دیگه داشته باشن. Neisser et al., 1996 Hampshire et al., 2012

آیا استدلالِ ماتریسی همون بهرهٔ هوشیِ کلی‌یه؟

نه، خودبه‌خود این دو یکی نی‌ان. یک ارزیابیِ گسترده‌تر ممکنه چند جور کار ره با هم بسنجنه و از یک نمرهٔ ترکیبی که توی دفترچه تعریف شده استفاده کنه. راهنمای نمره‌دهیِ ناشر نشون دنه نمره‌های استاندارد و فاصله‌های اطمینان به یک سامانهٔ ارزیابیِ ویژه تعلق دارن. فقط قراردادِ عددی، چنین سامانه‌ای ره برای یک بازیِ تازه درست نکنه. Pearson, 2020

چی نتیجه ره عوض کِنه؟

گزینشِ پرسشا، دشواری، محدودیتِ زمان و آشناییِ پیشین، همگی روی چیزی که سنجیده وونه اثر دارن. پژوهشای آزمونِ دوباره، افزایشِ نمره ره توی ارزیابیای تکراریِ تواناییِ شناختی نشون دَن؛ پس آشنایی با ماتریسا می‌تونه عملکرد ره بهتر کِنه، بی‌اون‌که همون افزایش ره توی کارای ناآشنا یا افزایشِ کلیِ توانایی ثابت کِنه. Scharfen et al., 2018

هنجارهای سنی هم مهم‌ان. بهرهٔ هوشیِ قراردادی در هر گروهِ سنی حولِ 100 قرار داره؛ یک نمرهٔ خامِ برابر لزوماً همون نمرهٔ تعدیل‌شده بر پایهٔ سن نی‌یه. بدون روشِ مرجعِ مناسب، نه نمرهٔ خامِ کودک و نه نمرهٔ بزرگسال ره نمی‌شه به یک صدک نسبت داد. Neisser et al., 1996 Pearson, 2020

اندازه‌گیریِ خوب چی لازم داره؟

راهنمای بین‌المللیِ استفاده از آزمون می‌گه باید برای برداشتی که در نظر دارن شواهد باشه، آزمون به‌درستی اجرا بَوّه و محدودیت‌هاش شناخته بَوون. پژوهشای پایایی نشون دَن که حتی یک کارِ شناختیِ آشنا هم می‌تونه اندازه‌گیریای فردیِ نادقیق به‌بار بیاره. نمودارِ خوش‌نما جای این ویژگی‌ها ره نمی‌گیره. International Test Commission, 2001 Hedge et al., 2017

این موضوع وقتی مهم‌تره که با یک کارِ کوتاه بخوان به کسی برچسب بزنن. شمارِ کمی پرسش پوششِ محدودی دنه، و یک نمرهٔ کل نمی‌تونه توضیح بده اشتباه از نفهمیدنِ قاعده، شتاب، حواس‌پرتی یا دلیلِ دیگه‌ای بوده. تحلیلِ روندِ حل، توجه به خواسته‌های حل کردن ره پشتیبانی کِنه، نه یک توضیحِ تک‌برچسبی ره. Carpenter et al., 1990

تمرین کردنِ چی واقع‌بینانه‌یه؟

حل کردنِ مسئله‌های الگویی می‌تونه آشنایی با این جور کار ره بیش‌تر کِنه. شواهدِ آزمونِ دوباره پشتیبانی کِنه که این افزایش‌ها ره تغییرِ عملکردِ اندازه‌گیری‌شده بنامیم و ادعاهای گسترده‌تر ره بذاریم برای پژوهشای انتقالِ یادگیری. هیچ‌کدوم از این منبع‌ها ثابت نکِنه که بازیِ Helibrain آدم ره باهوش‌تر کِنه یا اختلالِ شناختی ره تشخیص بده. Scharfen et al., 2018 International Test Commission, 2001

برای مشاهدهٔ خودت، نسخه و قاعده‌های زمان ره یکسان نگه دار، آشناییِ قبلی ره یادداشت کِنه و نتیجه ره به‌عنوانِ نمرهٔ پرسشای آزموده‌شده شرح بده. این از این‌که یک درصدِ خام ره رتبهٔ هوشیِ همگانی حساب کنی، اطلاعاتِ بیش‌تری دنه. Raven, 2000 International Test Commission, 2001