تایپِ تندی، یعنی دقیقه‌ایی چند واژه، چی‌جوری حساب وونه؟

اینا نمونهٔ حساب‌وکتاب‌ان، نه معیارِ عادیِ شرکت‌کننده‌ها. فرمولش اینه: حرفای شمرده‌شده تقسیم بر پنج، بعد تقسیم بر دقیقه‌های سپری‌بَیی. یه واحدِ ثابتِ حرفی، متنایی ره که میانگینِ درازای واژه‌شون فرق دارنه، از شمردنِ واژه‌های جداشده با فاصله آسون‌تر قابلِ مقایسه کنده. پژوهشای بزرگِ رایانهٔ رومیزی و موبایل از همین روش کار بَیردنه. Dhakal et al., 2018 Palin et al., 2019

تندیِ خام و خروجیِ به‌دردبخور دو چیزِ جدا هَستن

دو نفر ممکنه شمارِ یکسانی حرف تایپ بکنن، ولی مقدارِ متنِ نادرستی که ازشون بَمونه فرق داشته باشه. پژوهشای خطا، خطاهای باقی‌مونده ره از خطاهایی که درست‌شون کردن و همین‌طور از فشارِ کلیدِ اضافه برای درست‌کردن‌شون جدا حساب کنّه. درصدِ درستی‌ای که نمایش داده وونه، لزوماً همهٔ اشتباه‌های بینِ کار ره دربرنگیره. Soukoreff et al., 2003 Soukoreff et al., 2001

یه فرمولِ خالصِ WPM که همه‌جا یکی بَوونه وجود نَدارنه. یه آزمون ممکنه متنِ درست‌بازنویسی‌شده ره بشماره، جریمه‌ای کم کنه، یا تندی ره جدا از خطا گزارش بکنه. پس ضرب‌کردنِ WPM خامِ هر سایتی تو درصدِ درستی، تضمین نَکنه که امتیازِ رسمیِ اون سایت دربیّه. تعریفِ امتیازِ خودِ سایت ره بخونین. Soukoreff et al., 2003 MacKenzie and Soukoreff, 2002

کدوم بازه ره زمان‌گیری کنّه؟

زمان‌گیری از اولین فشارِ کلید تا آخری، با زمان‌گیریِ یه جلسهٔ ثابت که آماده‌شدنِ اول کار ره هم حساب کنّه فرق دارنه. فرقای کوچیکِ زمان‌گیری برای نمونه‌های خیلی کوتاه بیش‌تر به چشم بیان. پژوهشِ موبایل بازهٔ زمانی ره روشن تعریف کنّه و میانگینِ سنجه‌های جمله‌ای ره برای هر کاربر حساب کنّه، نه این‌که چند فشارِ کلیدِ تند ره تندیِ ادامه‌دار بگیره. Palin et al., 2019

تو یه کارِ رونویسی، متنِ موردِ تایپ از پیش داده وونه. نوشتنِ یه ایمیل، علاوه بر واردکردنِ نوشته، انتخاب و مرتب‌کردنِ محتوا ره هم می‌خواد. پژوهشای کلاسیکِ تایپ، بخشای دیداری، شناختی و حرکتی ره از هم جدا کنّه؛ برای همین WPMِ رونویسی ره نباید سنجهٔ کیفیتِ نویسندگی یا کارِ انجام‌شده تو هر ساعت اسم بَنه. Salthouse, 1986

چرا نتیجهٔ آزمونا فرق کنّه؟

سختیِ متن، نشانه‌گذاری، زبان، آشنایی با دنباله‌های حرفی و روشِ واردکردنِ متن، کاری ره که شرکت‌کننده باید بکنه عوض کنّه. یه پژوهشِ ثبتِ حرکت، گوناگونیِ زیادی تو روشای تایپِ روزمره پیدا کرد؛ پژوهشِ بزرگ‌ترِ رایانهٔ رومیزی هم الگوی فشارِ کلیدها ره بررسی کرد و فرض نگرفت که همه یه جور تایپ کنّه. مقایسهٔ دو عددِ WPM بی‌توجه به این شرطا می‌تونه گمراه‌کننده بَووه. Feit et al., 2016 Dhakal et al., 2018

پیوندِ سن و کاربردِ زبان تو داده‌های موبایل، ویژگیِ نمونه‌ایه که آدم‌ها خودشون برای شرکت‌کردن انتخاب کردنه. این داده‌ها معیارِ جهانیِ سن یا جنسیت برای همهٔ صفحه‌کلیدها درست نکنّه. صفحه‌کلیدِ فیزیکی و صفحه‌نمایشِ لمسی هم دو کارِ متفاوتِ واردکردنِ متن‌ان و باید جداگانه پی‌گیری بَوون. Palin et al., 2019

چی‌جوری از این حساب‌وکتاب درست استفاده کنیم؟

وقتی امتیازای خودت ره مقایسه کنّی، گونهٔ متن، مدت، دستگاه و قانونای اصلاح ره یکسان نگه دار. خطا یا درستی ره هم‌راهِ تندی پی‌گیری کن. این کار با تأکیدِ پژوهشای سنجش جور دربیّه که هم تندی و هم درستی باید مشخص بَوون، نه این‌که یه هدفِ همگانیِ درستی از خودمون بسازیم. Soukoreff et al., 2003 MacKenzie and Soukoreff, 2002

پژوهشِ تمرین در تایپیستای روزمره، مهارت ره با گونه‌های تمرینی که آدم‌ها گزارش کنّه پیوند می‌ده، ولی برای همه رسیدن به مقدارِ پیشرفتِ معینی ره تضمین نکنّه. نتیجهٔ تندتر در متنِ تکراری ممکنه از آشنایی با همون متن بیّه. برای سنجیدنِ تغییرِ کلی‌تر در تایپ، از متنِ ناآشنای هم‌سنج و تعریفِ یکسانِ امتیاز استفاده کن. Keith et al., 2007 Salthouse, 1986

وقتی واحدها روشن بَوون، حساب‌وکتاب ساده هسته. پرسشای مهم برای برداشت از نتیجه اینان: کدوم حرفا شمرده وونه، زمان‌گیری کی شروع و کی تموم وونه، و خطاها چی‌جوری نشون داده وونن. بی این جزییات، عددای برابرِ WPM لزوماً معنیِ عملکردِ برابر نَدارنه. Soukoreff et al., 2003 Palin et al., 2019