واسه تند تایپ کردن، باید هر ده تا انگشت ره به‌کار ببری؟

این عددها از جدول 2 مقالهٔ How We Type هَستن. شمارِ نمونه کم بود و گروه‌های آموزشی به‌طور تصادفی واسه یادگیریِ روش‌های مختلف تعیین نَبوئن. تفاوتِ غیرمعنی‌دار، دلیل نیه که آموزشِ رسمی هیچ‌وقت کمک نکنده. این نتیجه نشون دنه که شمارِ انگشتا به‌تنهایی، توضیحِ کاملی واسه مهارتِ دیده‌بَیی نیه. Feit et al., 2016

ضبطِ حرکتا چی ره نشون دا؟

پژوهش، نگاه، حرکتِ دست و رفتارِ انگشتا روی کلید ره بررسی کرده. هماهنگیِ ثابتِ هر انگشت با کلیدها، آماده‌سازیِ حرکت‌های بعدی و کم کردنِ حرکت‌های بی‌فایده، با عملکردِ بهتر همراه بَیی. اینا توصیفِ رفتارِ تایپیست‌های ماهر هَستن، نه آزمونِ تصادفیِ یه برنامهٔ آموزشی که افزایشِ مشخصی تو WPM ره تضمین کنده. Feit et al., 2016

پژوهشِ خیلی بزرگ‌ترِ تایپ با رایانه هم الگوهای گوناگونِ تایپ ره پیدا کرده. تایپیست‌های تند از نظرِ زمان‌بندیِ جفتِ حرفا و هم‌پوشانیِ فشردنِ کلیدها، و چند ویژگیِ دیگه، فرق داشتن. شمردنِ سادهٔ انگشتا نشون ندنه که حرکتا در گذرِ زمان چطور سازمان‌دهی بَون. Dhakal et al., 2018

چرا واژه‌های آشنا مهم‌ان

هر دو گروه، تو تایپِ رشته‌های تصادفی خیلی کندتر از متنِ معمولی بَیی‌ن. تایپ، علاوه بر فشردنِ کلیدها، شناختن و پردازشِ متنِ مبنا ره هم دربرگیره. پژوهش‌های کلاسیک، جنبه‌های ادراکی، شناختی و حرکتی ره توصیف کَردن؛ پس عوض کردنِ متنِ آزمون می‌تونه امتیاز ره خیلی تغییر بده، بی‌اینکه شمارِ انگشتا عوض بَوِه. Feit et al., 2016 Salthouse, 1986

این یعنی نباید تایپِ لمسی یاد بگیری؟

شواهد این نتیجه ره هم پشتیبانی ناکنه. مقایسهٔ آزمایشگاهی می‌پرسه تایپیست‌های فعلی چطور کار کَنن، نه اینکه کدوم روشِ آموزش واسه یه تازه‌کارِ مشخص بهترینه. پژوهش دربارهٔ سابقهٔ تمرینِ تایپیست‌های روزمره، بررسیِ اینکه مردم چی و چطور تمرین کَنن ره پشتیبانی کنده، ولی پرسش‌های علت‌ومعلولی دربارهٔ بهترین آموزش ره باز می‌ذاره. Keith et al., 2007

تایپ با گوشی هم یادآوری کنده که روشِ کارآمد به دستگاه بستگی داره. پژوهشِ بزرگِ موبایل، الگوهای مختلفِ استفاده از انگشتا و ویژگی‌های کمکی ره دربرگیره. از نتیجه‌های اون نمی‌شه به‌عنوان آزمونِ مستقیمِ دورهٔ تایپِ ده‌انگشتی با رایانه استفاده کرد. Palin et al., 2019 MacKenzie and Soukoreff, 2002

موقع یادگیری چی ره اندازه بگیری؟

متنِ درست‌واردشده ره در کنارِ سرعت، با متن‌های ناآشنای مشابه اندازه بگیر. درست کردنِ اشتباها وقت می‌گیره، حتی وقتی نوشتهٔ آخر درست به‌نظر بیاد؛ اشتباه‌های درست‌نشده هم هزینهٔ جداگانه‌ای هَستن. پژوهش‌های سنجشِ ورودِ متن توضیح دَنن که نرخِ خطای نهایی، تلاشِ اصلاح و سرعت هر کدوم اطلاعاتِ متفاوتی دَنن. Soukoreff et al., 2003 Soukoreff et al., 2001

ثابت نگه داشتنِ صفحه‌کلید، زبون، نوعِ متن و شیوهٔ اصلاحِ خطا، تفسیرِ مقایسه ره آسون‌تر کنده. اینجا مدرکی نیه که روزی چند دقیقه تمرین لازمه، چقد طول می‌کشه ماهر بوی یا همه باید روشِ جاافتادهٔ خودشون ره از نو بسازن. واسه این حرفا باید شواهدِ مداخله‌ایِ جداگانه داشت. Keith et al., 2007 MacKenzie and Soukoreff, 2002

نتیجهٔ کاربردی اینه که مهارت، بیشتر از یه قانونِ شمارِ انگشتا هَسته. تایپِ لمسیِ رسمی یکی از روش‌های منظم هَسته؛ تایپیست‌های خودآموزِ باتجربه هم می‌تونن ماهر بَوِن. چیزی که باید بسنجی، عملکردِ درست تو کارهاییه که خودت واقعاً انجام دِیی، نه اینکه دست‌های آدم شبیهِ یه الگوی تجویزشده هَستن یا نه. Feit et al., 2016 Dhakal et al., 2018