سرعتِ میانگینِ تایپِ موبایل ره چنده؟

مقدارهای کلی تو نتیجه‌ها و جدولِ 3 اومدن؛ مقدارهای سنی هم تو جدولِ 4 هستن. میانگینِ سنِ نمونه 24.1 سال بود و جذبِ داوطلب‌ها آنلاین انجام شد. داوطلب‌های جوون‌تر و کسایی که با تایپِ انگلیسی راحت بودن، تو نمونه زیاد بودن؛ پس با این جدول نباید همهٔ آدم‌های یه سن ره کند یا تند حساب کرد. Palin et al., 2019

آیا گوشی همیشه از صفحه‌کلید کندتره؟

نویسنده‌ها نتیجه‌های موبایل ره با یه پژوهشِ بزرگِ رایانهٔ رومیزی که روشِ نزدیکی داشت مقایسه کردن. میانگینِ پژوهشِ رومیزی 51.56 WPM بود. این مقدار برای زمینه‌دادن به‌دردخوره، ولی همهٔ شرکت‌کننده‌ها ره به‌شکلِ تصادفی با هر دو دستگاه مقایسه نکرده‌ن. کم‌کردنِ دو میانگین هم نشون نمی‌ده تو با عوض‌کردنِ دستگاه شخصاً چقد تندتر تایپ کنی. Palin et al., 2019 Dhakal et al., 2018

روش‌های روزمره هم فرق دارن. پژوهشِ ثبتِ حرکت نشون می‌ده کسایی که خودشون تایپ با صفحه‌کلیدِ فیزیکی ره یاد گرفتن، بی‌اون‌که یه الگوی انگشتِ ازپیش‌گفته‌شده ره دنبال کنن هم می‌تونن خوب عمل کنن. تایپ با موبایل هدف‌گیریِ صفحهٔ لمسی و قابلیت‌های کمکی ره هم داره؛ پس قانونِ ده‌انگشتیِ رایانهٔ رومیزی معیارِ مناسبی برای گوشی نیه. Feit et al., 2016 MacKenzie and Soukoreff, 2002

درصدِ خطا چی معنی داره؟

مقدارِ 2.34% دربارهٔ خطاهاییه که با معیارِ پژوهش تو نوشتهٔ رونویسی‌شده باقی موندن. این درصد سهمِ همهٔ لمس‌های اشتباه نیه، چون بعضی خطاها اصلاح شدن. روشِ سنجشِ ورودِ متن، خطاهای نهایی ره از زحمتی که برای اصلاح لازمه جدا می‌کنه؛ نباید هیچ‌کدوم ره با گزارشِ تنها‌ی سرعت پنهون کرد. Soukoreff et al., 2003 Soukoreff et al., 2001

اثرِ سن، جنسیت و زبان ره باید با زمینه دید

میانگینِ زن‌ها و مردها تو کلِ نمونهٔ موبایل به‌ترتیب 36.0 و 36.1 WPM بود؛ بااین‌که تو داده‌های بزرگ، تفاوتِ آماری دیده شد. فرقِ عملیِ این دو میانگینِ کلی خیلی کمه. تو زیرنمونهٔ آمریکا الگوی دیگه‌ای دیده شد؛ این نشون می‌ده معناداریِ یه نتیجه و این‌که تا کجا قابلِ تعمیمه، دو پرسشِ جدا هستن. Palin et al., 2019

کاربرهای بومیِ انگلیسی تو همون جدول میانگینِ 37.8 WPM داشتن. این همبستگی ثابت نمی‌کنه که عوض‌کردنِ زبانِ گوشی باعثِ بهبودِ مشخصی بشه. کارِ پژوهش رونویسیِ انگلیسی می‌خواست و آشناییِ متفاوت با متن می‌تونه روی خوندن و واردکردنِ متنِ داده‌شده اثر بذاره. Palin et al., 2019 Salthouse, 1986

اصلاحِ خودکار و پیش‌بینیِ واژه کمک می‌کنن؟

تو این مجموعه‌داده، استفاده از اصلاحِ خودکار با سرعتِ بیشتر همراه بود، اما انتخابِ واژه‌های پیشنهادی با سرعتِ کمتر همراه بود. پژوهش مشاهده‌ای بود، پس این همراهی‌ها ثابت نمی‌کنن که روشن‌کردنِ یه قابلیت برای هر کاربری همون اندازه سود می‌رسونه. آدم‌ها به دلیل‌های جورواجور، ازجمله مهارتِ فعلی و الگوی خطاهاشون، قابلیت‌ها ره انتخاب می‌کنن. Palin et al., 2019

برای مقایسهٔ شخصیِ به‌دردبخور، چیدمانِ صفحه‌کلید، تنظیم‌های کمکی، زبان و جورِ کار ره یکی نگه دار. درستی ره هم کنارِ WPM ثبت کن. گفت‌وگوی پیامکی، جمله‌ای که از بره و یه متنِ ناآشنای رونویسی، ترکیب‌های متفاوتی از ساختنِ زبان و واردکردنِ حرکتیِ متن ره می‌سنجن. MacKenzie and Soukoreff, 2002 Soukoreff et al., 2003

تمرین می‌تونه مهارتِ مربوط به همون کار ره بهتر کنه، ولی پژوهشِ تایپِ روزمره برنامهٔ تمرینِ تضمینی برای گوشی نمی‌ده. هدفِ واقع‌بینانه اینه که با همون شرایطی که استفاده می‌کنی، دقیق‌تر و راحت‌تر تایپ کنی و با متن‌های هم‌جور بسنجیش؛ نه این‌که دنبالِ درصدِ رتبه یا یه هدفِ جهانیِ WPM باشی که قولش داده شده. Keith et al., 2007 Feit et al., 2016