چند درصدِ مردم گوش‌وَری ندارَن؟

مقالهٔ میزانِ شیوع، چند آزمونِ عینی و یه پرسشنامه ره به کار بَرده. حرفِ اصلیِ پژوهش اینه که نمرهٔ پایین تو یه آزمونِ موسیقی، خودبه‌خود نباید ناشنواییِ مادرزادیِ موسیقایی حساب ببو. اندازهٔ نمونه تقریبی‌یه، چون جذبِ شرکت‌کننده‌ها، کنارگذاشتنِ بعضی‌ها و گروه‌هایی که تو تحلیل‌های جورواجور شرکت کِردَن، فرق داشته. Peretz et al., 2017

ناشنواییِ مادرزادیِ موسیقایی این‌جا چی معنی دِنه؟

این پژوهش دربارهٔ دشواریِ همیشگی تو بعضی جنبه‌های پردازشِ موسیقی‌یه که فقط با کم‌شنوایی یا ناتوانیِ کلیِ شناختی توضیح داده نَبو. گزارشِ نخستینِ مورد و پژوهشِ گروهی، ارزیابی‌های جزئی ره توصیف کِردَن؛ دوست نداشتنِ موسیقی یا نادُرُست آواز خوندن ره با این وضعیت یکی نِگرفتَن. Peretz et al., 2002 Ayotte et al., 2002

آزمونِ مونترال چند بخشِ موسیقی ره می‌سنجه. سازنده‌هاش و پروتکلِ بعدیِ مونترال تأکید کِردَن که این آزمون‌ها باید تو روندِ غربالگری و ارزیابی به کار برن، نه به‌عنوان تشخیصِ اینترنتیِ تنها. یه بازیِ معمولیِ تشخیصِ زیر و بَمِ صدا، خودبه‌خود هم‌ارزِ اون پروتکل نیه. Peretz et al., 2003 Vuvan et al., 2017

چرا خودتو این‌جوری نامیدن گمراه‌کننده بَبو

مردم واژهٔ «گوش‌وَر» ره برای تجربه‌های جورواجور و به‌طورِ غیررسمی به کار بَرن. اعتمادبه‌نفس، آواز خوندن و تشخیصِ زیر و بَمِ صدا، یه چیز ره اندازه نَگیرن. برآوردِ شیوعی که بر پایهٔ تعریفِ مشخصِ پژوهشی باشه، ره نمی‌شه به هرکسی که بگه آواز خوندن بلد نیه نسبت داد. برای همین، معیارهای ترکیبیِ پژوهشِ شیوع مهم‌ان: چون معنیِ غیررسمیِ این نام گسترده‌یه. Peretz et al., 2017 Vuvan et al., 2017

دشواریِ تشخیصِ زیر و بَم و ریتم یه چیزه؟

نه، لزوماً. Phillips-Silver و همکاراش یه موردِ ناشنواییِ ضرب‌آهنگ ره شرح دِدَن؛ این مورد نشون دِنه که دشواری تو هماهنگ شدن با ضرب‌آهنگ، همون اختلال تو پردازشِ زیر و بَمِ نغمه نیه. مرورِ پژوهش‌های هم‌زمانی هم درکِ ریتم و هماهنگیِ حرکت ره رفتارهایی با چند بخش می‌دونه. ضعف تو یه زیرآزمون، ناتوانی تو همهٔ بخش‌های موسیقی ره ثابت نِکَنه. Phillips-Silver et al., 2011 Repp et al., 2013

سن و جنسیت می‌تونن احتمالِ شخصی ره نشون بِن؟

پژوهشِ شیوع، بر پایهٔ معیارهاش، سهمِ یه‌خورده بیشترِ زن‌ها ره گزارش دِنه؛ اما این نتیجه، قانونِ تشخیصِ فردی درست نِکَنه. روشِ جذب و دسته‌بندیِ شرکت‌کننده‌ها هم‌چنان پایهٔ اون برآوردن. به‌کار بُردنِ یه درصد برای گروهِ سنیِ دیگه یا مردمِ معمولیِ اینترنت، شواهدِ بیشتری خواد. Peretz et al., 2017

از یه آزمون واقعاً چی می‌تونی یاد بگیری؟

می‌تونی ببینی با صداهایی که پخش بَون، قانون‌های پاسخ‌دادن و دستگاهی که به کار بَری، چطور عمل کِنی. اگه دشواری چندبار تکرار بَبو، شاید بد نَبو تو زمینهٔ گسترده‌تری بررسی بَبو؛ اما نتیجهٔ یه آزمونِ کوتاه نمی‌تونه هر دلیلِ خطا ره از هم جدا کِنه یا یه وضعیتِ همیشگی ره ثابت کِنه. پروتکلِ مونترال آشکارا آزمون‌های شناخته‌شدهٔ موسیقی ره هم بخشی از روندِ غربالگری می‌دونه. Vuvan et al., 2017

پایایی با واقعی بودنِ یه آزمونِ آزمایشی فرق داره. پژوهش‌های گسترده‌ترِ روان‌سنجی نشون دِن که اثرِ گروهی، تضمین نِکَنه که رتبه‌بندیِ فردها بر پایهٔ یه نمرهٔ کوتاه پایدار بمونه. این نکته دلیلِ احتیاطه، بی‌آنکه تجربهٔ شخصیِ دشواریِ موسیقی ره نادیده بَگیره. Hedge et al., 2017

هیچ‌کدوم از پژوهش‌های یادشده ثابت نِکَردَن که این بازی ناشنواییِ مادرزادیِ موسیقایی ره درمان کِنه یا یه دورهٔ کوتاهِ تمرین برطرفش کِنه. نتیجهٔ به‌دردبخور، یه برآوردِ شیوعِ دقیق‌تعریف‌شده و شناختنِ چیزهاییه که آزمون‌های جورواجورِ موسیقی می‌سنجن. Peretz et al., 2017 Vuvan et al., 2017