सुरवात करपाची एक ल्हान जागा
आदी नोंद करात. उपरांत ठरयात.
काम करतना हें पान कुशीक उकते दवरात. अचानक विचार आयलो जाल्यार, एक ल्हान ओळ बरयात आनी बाजूक दवरात. कामाचो काळ सोंपल्यार दर ओळ परत पळयात: टिपण म्हणून दवरात, उपरांत करात वेंचून ठोस फुडली पायरी घालात, वा काडून उडयात.
हें कशाचेर आदारीत आसा
अप्रत्यक्ष आधार: Masicampo आनी Baumeister (2011, Journal of Personality and Social Psychology) हांकां प्रयोगांत दिसलें की पुराय न जाल्ल्या ध्येयांखातीर ठरावीक येवजण केल्यार मनाचें लक्ष विचलित जावप कमी जावंक शकता. तांणी ह्या वहीची चाचणी केली ना. फकत विचार बरयप म्हळ्यार येवजण करप न्हय, आनी एकाग्रताय वाडटली अशी हमी ना.
कांय उपेगी जापो
हांगा कितें घालूंक जाय?
आतां लगेच ताचे फाटीं वचूं नासतना याद दवरपाक जाय ती खंयचीच गजाल: प्रस्न, काम वा कल्पना. थोडक्यांत दवरात. ही वही, कामांचें व्यवस्थापन करपी प्रणाली वा उपचार न्हय.
यादी परत खंय पळोवंक मेळटा?
एकाग्रतेचो काळ सोंपल्यार विचार परत पळयात वेंचात. दवरात म्हणल्यार वस्तू टिपण म्हणून रावता. उपरांत करात म्हणल्यार त्या ओळींत तुमी बरयूं येता ती फुडली पायरी घालपाखातीर चिन्ह लागतें. काडून उडयात म्हणल्यार ती काडली वता; फुडल्या काडून उडोवप मेरेन वा परत लोड करमेरेन मागें घेवपाचो पर्याय आसता.